„Pochodził z bogatego rodu szlacheckiego, posiadającego znaczne włości dziedziczne w rejonie Kostromy, wzbogaconego zwłaszcza na handlu solą. Pod koniec 1547 r. ojciec Aleksego, Fiodor Grigoriewicz, otrzymał tytuł okolniczego. Świadczyło to wówczas o wyjątkowej łasce monarszej. W hierarchii tytułów w państwie moskiewskim okolniczy znajdował się na drugim miejscu, po bojarach. Okolniczowie pełnili niejednokrotnie bardzo odpowiedzialne funkcje na dworze carskim. Często taka nominacja stanowiła pierwszy krok na drodze szybkiej i błyskotliwej kariery. Po roku Fiodor był już zarządzającym (tzw. dworieckim) dóbr carskich w Ugliczu i Kostromie.
Wyprowadzając wnioski z dalszych losów Aleksego Adaszewa możemy sądzić, że ojciec zawdzięczał swoją karierę synowi, a nie odwrotnie. Już bowiem we wrześniu 1547 r. Iwan IV powierzył Aleksemu ogromną sumę 7000 rubli, które ten miał przekazać monasterowi TroickoSiergiejewskiemu, a w marcu roku następnego obydwaj Adaszewowie zajmowali już taką pozycję, że o ich względy zabiegał arcybiskup nowogrodzki. W 1549 r. Aleks stał się faktycznym przywódcą rządu utworzonego przez Iwana IV.
Także w tym czasie, to znaczy z końcem lat czterdziestych XVI stulecia, w najbliższym otoczeniu Iwana IV zjawiła się jeszcze jedna ważna i interesująca osoba. Koleje jej życia stanowią zagadkę do dnia dzisiejszego.“(16)